นางพญาวัดเวียง วัตถุมงคลจากพระอาจารย์ฝ่ายลาวเวียงจันทน์ ซึ่งอพยพมาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร สร้างขึ้นไว้เพื่อเป็นอนุสรณ์และพุทธบูชาเป็นพระเครื่องซึ่งยิ่งยงในทางคงกระพัน อีกทั้งยังเป็นของดีราคาถูกที่พอจะหาได้อีกด้วย "ลาวกับไทยมิใช่อื่นไกลพี่น้องกัน"

เป็นคำกล่าวที่ไม่เกินความจริงไปนัก เพราะเราเป็นพวกเดียวกันมีรกรากอันเดียวกัน ขณะที่ไทยเรายกเข้ามาสู่สุวรรณภูมินั้น เรายกเข้ามาสู่ใจกลางเมือง บางพวกก็ได้ขยายออกไปด้านข้างโดยรอบ และได้ผสมกับ "ลัวะ" หรือละว้า" จึงมีส่วนแปลกไปจากเรา เช่น ภาษาพูดและขนบธรรมเนียมประเพณี เช่น ลาว เป็นต้น

ลาวเป็นประเทศเล็ก ๆ มีหลวงพระบางเป็นราชธานี และ "นครเวียงจันทน์" เป็นเมืองหลวง ตลอดพงศาวดารของลาวต้องตกอยู่ภายใต้อำนาจของชนต่างด้าวอยู่เสมอ เช่น จีน, เขมร ญวนฯ ไทย และฝรั่งเศส ผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาครอบครอง ยามใดที่ชาวลาวเดือดร้อน บ้านแตกสาแรหกขาดก็อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารแห่งพระมหาสมเด็จเจ้าอยู่หัว แต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา หรือแม้แต่ในปัจจุบันนี้ได้อาศัยอยู่บนผืนแผ่นดินไทยร่มหัวร่มเกล้าอยู่เป็นสุขมาตราบเท่าทุกวันนี้

ส่วนหนึ่งชาวเวียงจันทน์ได้อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารแต่ครั้งพระบาทสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้ลงหลักปักฐานอยู่ตามที่ลุ่มของแม่น้ำป่าสัก ซึ่งทอดตัวผ่านจังหวัดเพชรบูรณ์ ไชยบาดาล สระบุรี และไหลลงมาบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยาที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ณ ริมแม่น้ำป่าสักอันเปรียบเสมือนเส้นชีวิตในการประกอบการกสิกรรม ทำสวน ทำไร่ ทำนาที่ตำบลท่าลาน อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ชาวเวียงจันทน์กลุ่มหนึ่งได้อพยพลงมาตั้งหลักปักฐานยึดอาชีพกสิกรรมจนมีฐานะมั่งคั่งสมบูรณ์ "ร่มเย็นเป็นสุข" มีลูกหลานสืบสกุลมาชั่วหลายอายุคนแล้ว ชาวเวียงจันทน์ที่อพยพมาตั้งแต่ครั้งอดีตนั้นส่วนใหญ่นับถือ "พุทธศาสนา" ทั้งสิ้นเมื่ออยู่ไป ๆ ก็ประกอบสัมมาอาชีวะจนมีฐานะมั่งคั่งสมบูรณ์ จึงดำริสร้างวัดขึ้นบนฝั่งแม่น้ำป่าสักอันร่มรื่น นับแต่อำเภอท่าเรือ ตลอดจนขึ้นไปถึงจังหวัดสระบุรี คือ วัดสะตือ วัดเวียง วัดชุ้ง วัดเพชร และวัดดาวเสด็จเป็นที่สุด เพื่อไว้ประกอบศาสนกิจเยี่ยงท่านสาธุชนพึงกระทำกัน เฉพาะท่านนักนิยมพระเครื่องส่วนใหญ่เมื่อเอ่ยชื่อถึงวัดเหล่านั้นคิดว่า ส่วนมากคงจะได้ยินได้ฟังมาบ้างแล้ว

วัดสะตือ เป็นวัดเก่าแก่แต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา ซึ่งท่านเจ้าคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์โต (พรหมรังสี) นัยว่าท่านเกิดที่นั่น จึงไปสร้างพระนอนขนาดใหญ่ไว้เป็นอนุสรณ์

วัดชุ้ง วัดเพชร และวัดดาวเสด็จ เป็นกรุที่มาแห่งพระนางพญาวัดดาวเสด็จ อันลือชื่อ

วัดเวียง เป็นวัดเก่าแก่โบราณวัดหนึ่ง ซึ่งชาวเวียงจันทน์แต่อดีตได้ช่วยกันสร้างขึ้นไว้ในพุทธศาสนาเพื่อเป็นอนุสรณ์ของชาวเวียงจันทน์ จึงให้ชื่อว่า "วัดเวียงจันทน์" สืบต่อมาคำว่า วัดเวียงจันทน์ ยาวความไปหน่อยไม่เหมาะที่จะนำมาเรียกขานจึงตัดคำว่า "จันทน์" ออกโดยปริยาย คงเหลือแต่ชื่อ วัดเวียง โดด ๆ เรียกชื่อมาจนตราบเท่าทุกวันนี้

ว่ากันตามความจริงแล้ว วัดเวียงใช่ว่ามีความสลักสำคัญอะไรมากมายพอที่จะนำมาเขียนเสนอแนะ ถ้าวัดเวียงไม่มีของดีสิ่งหนึ่งเป็นสิ่งจูงใจนั้นก็คือ "พระนางพญาวัดเวียง" แล้วก็ผมคงจะไม่ดั้นด้นค้นหาไปจนถึงที่

ท่านเจ้าอาวาสวัดเวียงองค์ปัจจุบันคือ พระอธิการทองอยู่โอภาโส ปัจจุบันอายุเกือบจะ 80 แล้วร่างกายแข็งแรง กระฉับ กระเฉง ความจำดีมาก พูดจาฉะฉานได้กรุณาเล่าถึงความเป็นมาของ พระนางพญาวัดเวียงว่า พระนางพญาวัดเวียงเป็นพระเก่าแก่มีมาคู่กับวัดทีเดียวแหละ คณาจารย์ท่านผู้สร้างเป็นพระเถระฝ่ายลาวจากเวียงจันทน์ เมื่ออพยพมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาได้สร้างวัดขึ้นแล้วจึงได้สร้างพระพิมพ์คือ "พระนางพญาวัดเวียง" เมื่อสร้างผ่านการอบการเผาแล้ว ได้ปลุกเสกอยู่ในพระอุโบสถตลอดมา โดยใส่โอ่งดินขนาดใหญ่วางไว้ทั้ง 4 มุมพระอุโบสถ และหน้าพระประธาน เมื่อมีการสวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็น

พระนางพญาวัดเวียงมีพุทธานุภาพโด่งดังในด้านคงกระพัน เป็นที่เล่าลือกันมานานแล้วครับ

เนื้อพระ พิจารณาดูเนื้อดิน เป็นดินในละแวกบ้านเป็นดินขาวนวล หนักไปทางดินร่วน ปนทรายมากกว่าดินเหนียว เนื้อพระจึงไม่หนึกนุ่มเหมือนดินสุโขทัย และไม่ละเอียดเท่าดินกำแพงเพชร ส่วนพุทธศิลป์จะไปเหมือนอู่ทองในองค์ที่ชัดเจนจะเห็นเป็นพระอู่ทองหน้าแก่ก็มี

จากสภาพของพระนางพญาวัดเวียงดังกล่าว ไม่ใช่พระบรรจุกรุ ฉะนั้นคราบนวลกรุจึงไม่ ปรากฏ ในบางองค์ ดูแล้วเหมือนพระใหม่ เพราะเนื้อดินยังดูใหม่แต่ถ้าส่องแว่นขยายดูแล้ว จะเห็นเนื้อดินแห้งสนิท บางท่านไม่รู้จักเมื่อเห็นพระพิมพ์นี้ผ่านตาไป น่าเสียดายครับ ทั้ง ๆ ที่อายุของพระนางพญาวัดเวียงจากวันนั้นถึงวันนี้มีอายุปาเข้าไป 160 กว่าปี ตามหลักฐานเท่าที่เล่าขานกันมาจากรุ่นคุณปู่ครับผม

ฉะนั้น พระนางพญาวัดเวียง จึงเป็นพระเครื่องที่ถือว่าเป็นศิลปะโบราณวัตถุอีกชิ้นหนึ่ง นักสะสมรุ่นใหม่ไม่ควรมองข้าม เพราะยังไงก็ยังพอหาได้ และทั้งราคายังไม่แพงรีบหาได้เดี๋ยวจะหาว่าไม่บอก องค์สวย ๆ ก็พันกว่า ๆ ครับ